''Etkinlik saati''

Kızımın Parti Ada'sında öğretmenleriyle yaptığı aktivitelerden sadece bir kaçının fotoğrafı.

Bunlar da benim kızıma yaptığım şeyler.

0-3 yaşın ne kadar önemli olduğunu bildiğim için Arya'nın el becerisini geliştirmeye çalışıyorum.

Kızıma hazırladığım ilk minik masal kitabı.

İkinci masal kitabını biraz daha büyük yaptım.

Bir akşam kızım bebeklerle oynarken bu bebeği gösterdi bana anne cici dedi ben de ona evde ki kumaşlarla kıyafet yaptım.Bebeğin yeni kıyafeti kızımın çok hoşuna gitti.

''Uyku kaçınca''

Uyku kaçtığı zaman,telefonla geçen boş vakitlerden en iyi kurtulma terapisi boyama yapmak.

''Emzirmek''

Emzirme görevi annenin en meşakatli görevidir.Allah'ın anneye sunduğu en kutsal şeydir.Bebekler çocuk olmaya başladığında bu görev bitermiş.Anne bu görevi sonlandırdığında çocuğunun onu bırakacağını düşünürmüş.Ben şuan o aşamadayım sanki hayatımın en zor şeyini yaşıyorum.İkimiz içinde çok sancılı bir dönem alışkanlıklardan vazgeçmek ne zormuş.Sabırla ve güzellikle bu dönemi de atlatıyoruz her ne kadar beni şuan anlamasanda ilerde bir gün anne olursan anlıcaksın canım yavrum.Her zaman seni senden önce düşünücem seni çok seviyorum.

28.Haziran.2015 23:30

''Taç takmaya bayılır''

Mısır canavarım..

Elinde bebek varsa ondan mutlusu yok..

Renkli cola'ları piyanosunun üstüne dizdi başladı kendi çapında çalmaya..

''Benim rengim''

Gözlerine baktığımda gördüğüm yansımam huyum,suyum,kanım,canım,küçük ben.Zaman geçiyor koşuyor adeta,anılarımız çoğalıyor.Geçen zamanın içinde bir yerlerde rengimizi bulmaya çalışıyoruz.İşte bu anlarımızdan bir kaçı.

Şımardığımız doğrudur.

Minik Hello Kitty iş başında.

Gözünü açar açmaz parkın yolu görünür bize.

Aktivite nerdeyse biz ordayız.

Arya el becerisini geliştirirken çok ciddi.

Mutfak gördüğü zaman dayanamaz.

''Farkındalık''

Hayatın iyi günü de var,kötü günü de,neşesi var,hüznü var.Yaşamımızı güzel yapan,sahip olduğumuz eşyaların,dünya da geçirdiğimiz dakikaların sayısı değil.Hayatımıza anlam katan mutlu anlarımız,iyiki de yapmışım bunu da yaşamışım dediğimiz hatıralar.Anneannemiz,dedelerimiz,yengemiz o çok sevdiğimiz güzel insanlar hepside çekip gittiler.Ömürler geçiyor sevdiklerimize doyamadan hayat alıyor elimizden.O ne giymiş bu ne demiş elalem ne dermiş diye düşünerek yaşamak,kendini hırpalamak o kadar anlamsız ki.Ölüm o kadar yakın ki hiç bize ve sevdiklerimize vurmayacak gibi gelen.O yüzden sevdiklerimizin kıymetini bilelim,sarılalım,canımız ne istiyorsa yapalım ve en önemlisi sağlımıza dikkat edelim şükredelim bundan da ötesi yok.